Historia Śliwic sięga XII wieku. Nazwę swą wzięły od dzikiej śliwy tarniny, która obficie porastała polanę śliwicką, na skraju której osiedlili się pierwsi przybysze zauroczeni jej kwiecistym kobiercem w okresie wiosennego kwitnięcia. Początkowo Śliwice stanowiły małą osadę, którą zamieszkiwało kilka rodzin trudniących się rybołówstwem, myślistwem, zbieraniem runa i uprawą piaszczystej ziemi.
    Do 1309 roku Śliwice stanowiły własność książąt pomorskich, którzy pobudowali w XIII wieku kościół parafialny pod wezwaniem św. Katarzyny, był on wykonany z drewna i kryty strzechą. Stał on w miejscu obecnego kościoła. Następnie, do 1466 roku Śliwice znajdowały się w rękach Krzyżaków i z tego też okresu pochodzą pierwsze dokumenty źródłowe o Śliwicach, zawarte w aktach Zakonu Krzyżackiego. Wojna trzynastoletnia w latach 1454 - 1466 doprowadziła Zakon do upadku i ziemie te wróciły do Rzeczypospolitej, stając się własnością królewską.
    W roku 1618 w miejscu istniejącego kościoła wzniesiono nowy w formie rotundy, wyróżniał się on siedmioma ołtarzami. Bogate wyposażenie kościoła odróżniało go z pośród innych wiejskich kościołów w Prusach Królewskich. Pomimo, że wieś stopniowo się rozwijała, nie ominęły jej przykre następstwa losu. I tak dotykały je grabieże, mordy, zaraza i bieda z powodu kilkuletniej suszy, częściowo strawił je pożar. Wówczas na sejmiku w Toruniu postanowiono uwolnić je od wszelkich obciążeń publicznych na rzecz Skarbu. Aby podnieść zrujnowaną gospodarkę król August II Sas nadał mieszkańcom Śliwic przywilej na mocy, którego ludność mogła swobodnie korzystać z łąk kośnych i pastwisk oraz łowić ryby. Dokument ten zachował się do czasów współczesnych.
    Po pierwszym rozbiorze Polski w 1772 roku Śliwice dostały się pod panowanie pruskie. Nastał czas niewoli. Prusacy chcąc zniemczyć miejscową ludność zakazali mówić i pisać po polsku. Mimo naporu germanizacji Śliwice rozwijały się nadal. W okresie zaboru pruskiego Śliwicee stanowiły ośrodek polskości , którego animatorem po roku 1896 był ks. dr Stanisław Sychowski.

Dzięki niemu powstał chałupniczy przemysł wikliniarski i fabryka cygar. Po 1902 roku ks. Dr Sychowski rozbudował kościół parafialny, a przy nim pobudowaną piękną grotę Najświętszej Marii Panny z Lourdes.
Natomiast w 1908 pobudowano nowy cmentarz ze wspaniałą kalwarią. Na cmentarzu znajduje się wspólna mogiła 100 Żydów rozstrzelanych przez SS w lutym 1945 roku w trakcie ewakuacji obozu spod Grudziądza.

   Leżą tu też mieszkańcy wsi zamordowani w latach wojny 1939 - 1945.
Śliwice zostały wyzwolone spod okupacji niemieckiej 19.02.1945 roku.